وسیله ای برای هدف...!

فکر می کردم که بعد از اولین باری که متحمل زحمت شدی و تضییع وقت کردی برای خواندن این مهملات دیگر به این وب نمی آیی ،با خود گفتم نکند که حرفایم را هر کسی بخواند جز آن که دلم با اوست!تنها راهی که برای به یقین رسیدن به ذهنم خطور کرد همین پست قبلی بود...می دانستم اگر بیایی حتماواکنشی نشان خواهی داد و چه خوب شد در مقام دفاع از خود بر آمدی و باعث شدی که من به نوشتن هایمادامه دهم مگر نه نا امیدانه برای همیشه رفته بودم...دقیقا این ماجرا چند سال قبل به سر من هم آمد،ندانسته توهین کردند،با حدس و گمان افترا زدند،از دور قضاوت کردند و... من برای دفاع از خود جز کاری که شما کردید ، نکردم... من خوب مید